28-10-13

De Jeugd van Tegenwoordig - Ja, natùùrlijk!

Ja natuurlijk.jpg

Shinen ze nog steeds als een godvergeten edele steen op hun vierde album? Zijn ze nog steeds  de beste hiphopcrew van Nederland? Ja, natùùrlijk! Om het met hun eigen woorden te zeggen : “Er is er geen één zoals deze vier.

Tracks als ‘Prinsjesdag’, ‘Psychantisch’ en de ondertussen welbekende single ‘De Formule’ werden volgens de beproefde – nu ja – formule gemaakt : rotaanstekelijke electrofunk en teksten die vloeien als een stuk bruine zeep op een gletsjer. Ze doen ons afvragen waarom Amerikaanse popsterren in de rij staan voor productiewerk van mindere goden als Lazy Jay en een strakke beatbakker als Bas Bron wordt overgeslagen.

Niet dat dit album voorspelbaar klinkt. Bron, Faberyayo, Willie Wartaal en Vjieze Fur proberen een paar dingen uit die buiten het gekende groepsgeluid vallen en dat maakt dat deze plaat bij momenten donker, introspectief en volwassen klinkt, zowel op muzikaal als tekstueel gebied. Komt goed uit, want wij hebben een stevige allergie ontwikkeld voor gezemel over bitches, ho’s en ander vulgair hiphopjargon. Deze termen vallen wel eens in een paar songs, maar het merendeel bevat gewoon hilarische, tongue in cheek gedebiteerde onzin, levenswijsheden en puberale ongein. All means necessary om innovatieve en soms onweerstaanbaar grappige lyrics uit te spuwen.

Luister bijvoorbeeld naar de droogkloterige wijze waarop zinnen als “Verrassing nummer één, een handtas vol met peen/Verrassing nummer twee, gezeik in het café/ Verrassing nummer drie, diarree in de brasserie”, “Bloem, ei, paneermeel/Schnitzel” of “Op een geile manier/Op een seksuele wijze/Op een wijze die met seks te maken heeft” worden gerapt. In de ‘De Toneelopleiding’ (denk aan het vroegere Studio Herman Teirlinck) worden de docenten en acteurs van dergelijke instituten op een amusante wijze te kakken gezet. Ook ‘Gekke Boys’ doet zijn naam eer aan.

Het testosterongedreven nummer ‘Op een sexuele wijze’ en ‘Een Barkie’ (dat aan elkaar plakt met melige electronica die lijkt weggeplukt uit ‘Valerie’ van Steve Winwood) neigen te veel naar commerciële pop of r&b en zijn bijgevolg minder ons ding. En skit ‘Slechts Een Bendtkabouter’ vonden we tijdens de eerste beluistering al flauw.

Maar regelmatig wordt er van het geëffende pad afgeweken. Enkele tracks klinken behoorlijk donker en spacey en gaan duidelijk over minder vrolijke zaken. ‘Space Koibois’ drijft op een kale, sinistere hiphopbeat. ‘Bewuste Sabotage’ gaat over “Plassen in de tank van de samenleving”. Over minimale techno wordt een gedrogeerde camouflow gedrapeerd. Het experimenteren met de ritmiek en klankkleur en het op de wijze van een technoproducer in- en wegfaden van woorden in dit nummer maakt van hen zelfs muzikale erfgenamen van Paul Van Ostaijen. ‘Het Mysterie Van De Koude Schouder’ gaat over relationele problemen. Geglazuurde soul en r&b in de stijl van ‘Didn’t I blow your mind’ van The Delfonics. Het beroezende en meer dan negen minuten durende ‘Dromen Van Karton’ tracht een verslaafde vriend een hart onder de riem te steken.

 

Eigenlijk zijn die duistere, ‘psychantische’ tracks zelfs de beste van het album, omdat ze verrassen en spannend klinken. De Jeugd maakt een onverwachte doorstart op dit prinsheerlijk plaatje.

17:52 Gepost door Portishoofd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.