07-11-13

Austra, live @ Botanique (06-11-2013)

Austra 06-11-2013 Botanique 037.JPG

De laatste jaren verschenen er heel wat fijne platen van jonge vrouwen (o.a. Grimes, U.S. Girls, PTR) die in hun slaapkamer driftig aan de slag waren gegaan met allerhande gesofisticeerde elektronica. En nee, we hebben het niet over de Tarzan 3000 en co.

Eén van de leading ladies van deze nieuwe lichting is Katie Stelmanis van Austra. Debuut Feel It Break was nog een staaltje van huisvlijt, maar de Canadese kwam gisterenavond in de Botanique samen met haar band tonen dat het schrijven en produceren van Olympia, de opvolger, meer een groepsgebeuren was.

Katie verscheen in een soort van 19de-eeuwse satijnen jurk en hoge zwarte plateauschoenen met metalen gespen. Ze dartelde speels met haar jurk zwierend als een gothic Alice In Wonderland door de hoes van Olympia, want de backdrop toonde de blauwe bergen van dit album en verspreid over het podium stonden stemmig verlichte Japanse parasolletjes opgesteld. Ook keyboardspeler Ryan Wonsiak had zich op vestimentair vlak enige moeite getroost : hij droeg een wit pak afgezoomd met zwarte muzieknoten.

Austra mag dan de Litouwse godin van het licht zijn, maar Stelmanis en co deden hun ding blijkbaar het liefst in de schemer of in blauw tegenlicht, zodat het uiteindelijk een vrij duistere bedoening was op het podium. Misschien een troost voor de vrouwelijke fans : toen een lichtflits het gelaat van Katie even deed oplichten zagen we dat de niet onaardig ogende zangeres evengoed last heeft van serieuze acne.

Miss Austra heeft een klassiek getrainde stem die perfect bij de zuivere eighties-synthpop past : ze zingt lekker rechtdoor met enkel een lichte vibrato, eerder ingehouden en steeds in functie van de song. Zonder overbodige tierlantijntjes zoals Céline Dion ze ongetwijfeld uit haar strot zou persen.

Dit hoorde je duidelijk in het met hoge sopraangilletjes getooide ‘Lose It’. Ook in ‘Home’ (doet dankzij de combinatie piano-intro/invallende beats aan The Rapture denken), klinkt Stelmanis heerlijk desperaat en zingt ze met een snik in de stem.

Af en toe zat er een kleine hobbel in de zang van Katie, maar wat wil je als ze tijdens het zingen op en neer staat te springen of heen en weer loopt.

Het publiek was vanaf de eerste song mee, maar ging pas echt aan het dansen tijdens een traag ingezet, maar daarna als een rijpe etterbuil openspattend ‘Lose It’ en het daar aan vastgeplakte, sensuele ‘Beat And The Pulse’.

Een goed concert waarvan we op basis van Olympia en de bijzondere videoclips qua podiumgebeuren of showgehalte  toch net iets meer hadden verwacht.

Setlist : Drunk (What We Done?)/ Painful Like/ Forgive Me/ The Choke/ The Villain/ Home/ The Future/ Reconcile/ Sleep/ Lose It/ Beat And The Pulse   Bis : Spellwork/ Hurt Me Now

 

 

01:30 Gepost door Portishoofd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.