01-12-13

Autumn Fallls @ Botanique (30 november 2013)

Autumn Falls 036.JPG

Goudgele bladeren dwarrelen door het straatbeeld, de temperaturen dalen gestaag naar het vriespunt. Gelukkig probeert de Botanique ons herfstige gemoed wat te balsemen met de vierde editie van het Autumn Falls-festival. In de Rotonde, de warme okselholte van deze concerttempel, kwamen Daughn Gibson, Pick A Piper en Eaux zichzelf voorstellen aan het Belgische publiek.

Autumn Falls 019.JPG

Eaux stond als eerste band eerst op de planken. De 2 mannelijke leden lieten dikke elektronische tapijten uit hun sequencers, samplers  en synths rollen. Doorheen die tapijten weefde Ben Crook tintelende gitaarmotiefjes. De ijle sirenenzang van Sian Ahern (klonk een beetje als Natasha Khan op valium) werd in het hypnotische totaalgeluid geïncorporeerd. Het Britse trio werkte steeds naar een dromerige climax toe en de set was gedaan voor je er erg in had. Geen slecht teken. 

Autumn Falls 078.JPG

Ex-trucker Daughn Gibson zou wel eens groot kunnen worden. In figuurlijke zin dan, want letterlijk is hij dat met z’n 1,96m al. Hij heeft de looks van een posterboy, een masculiene Peter Steele-achtige bariton en enkele leuke songs die wel blijven hangen. Ook Sub Pop Records gelooft in de hybride van country noir en electropop van de Amerikaan en bracht onlangs z’n tweede album Me Moan uit. Gibson hing croonend aan z’n microfoonstandaard, zakdoek nonchalant uit de kontzak bungelend en tikte pianogeluiden en creepy samples van rednecks en godsdienstfreaks uit zijn 808 pad. Zijn gitarist noemde hij liefkozend Big Jim And The Twins (slang voor het mannelijke geslachtsorgaan). Geen idee waar de begenadigde snarenplukker deze bijnaam aan verdiend heeft, maar spelen kan hij wel. In het twangy ‘Kissin’ On The Blacktop’ mochten hij en drummer Reefer hun duivels ontbinden op de slidegitaar en drums en ze deden dit wreed goed. Onbegrijpelijkerwijs liet Gibson z’n naar onze mening beste song ‘The Pisgee Nest’ op de plank liggen, maar de country-triphop van ‘Phantom Rider’ en ‘All Hell’ maakten wel wat goed. In de gaten houden, deze Daughn.

Autumn Falls 092.JPG

Hooguit 40 toeschouwers zagen hoe Pick A Piper ten slotte het podium opwandelde. Dit collaboratief project met als enige vast groepslid Brad Weber, de drummer van Caribou, maakt polyritmische dancepop. De polyritmiek bestaat erin dat er constant minstens 2 percussionisten tribale ritmes aan het meppen zijn. Daarnaast horen we elektronica die wat aan hoofdgroep Caribou herinnert en bescheiden, zachte zang in de stijl van Erlend Oye. Echt memorabele melodieën waren afwezig, zeer meeslepend was het wel. De snelle, soms jazzy drumpatronen van de als een jonge Gene Krupa roffelende Weber brachten je in trance en meerdere mensen kwamen dan toch dansen. Soms brengen de Canadezen een gitarist of een trombonist mee, maar zelfs in de basisvorm met 3 muzikanten was dit Pick A Piper een belevenis. Jammer dat niet meer concertgangers hier getuige van waren.

Autumn Falls 124.JPG

21:31 Gepost door Portishoofd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.