12-12-13

Kavinsky live @ AB (11-12-2013)

Kavinsky 11-12-13 AB 034.JPG

Kavinsky kondigde voor de start van de Outrun-tour aan dat zijn liveshow de audiovisuele spektakels van Justice concurrentie zou aandoen. Wij vroegen ons af of zijn triomfantelijke grootspraak enige waarheid bevatte of slechts blufpoker was.

Jammer genoeg werd het gisteren nergens meer dan een veredelde dj-set. De dj-booth waarachter de Fransman stond zag er uit als de rechtopstaande rode motorkap van de Ferrari Testarossa waarmee z’n personage ‘the dead cruiser’ door het landschap glijdt, maar wat er zich onder of achter die motorkap afspeelde daar had je het raden naar. Je hoorde dat er aan knopjes werd gedraaid en dat songs kundig aan mekaar werden gemixt, maar in hoeverre dit op het podium gebeurde dan wel in de huisstudio was voorbereid, dat bleef een groot vraagteken.

De lichtshow was efficiënt. Voorbijflitsende neonlichten, stralende koplampen van tegenliggers en lichttunnels gaven je een beetje de illusie dat je over nachtelijke highways en door duistere Amerikaanse steden scheurde, maar om nu te zeggen dat het spectaculair was of Justice naar de kroon stak… nou nee. Kavinsky had nochtans een troef in handen om er iets bijzonder van te maken : het filmische concept van debuut Outrun over een zombie die meer dan 20 jaar na een fatale autocrash verrijst en in z’n bolide op zoek gaat naar z’n toenmalige liefje. Het was een open goal om bij dit weirde scenario een leuke b-film te draaien en die tijdens je concert op die joekels van zijpanelen te beamen, maar hij liet de kans liggen.

Kavinsky 11-12-13 AB 051.JPG

Vincent Belorgey – helemaal in karakter met z’n zonnebril, baseballjack en soms rood oplichtende ogen- stond moederziel alleen achter z’n apparatuur. Behoorlijk saai en statisch als je daar een uur naar moet kijken. Een toetsenist, een gastzanger(es) of de weidse gitaarpartijen van Raw Man hadden voor de nodige afwisseling en beweging op het podium kunnen zorgen.

‘Grand Canyon’, ‘Blizzard’ en Testarossa Autodrive’ zijn sterke Moroder-achtige electrotunes. Ze weken echter te weinig af van de albumversies. ‘Odd Look’ werd in the Weeknd-versie gebracht, maar de rapper kregen we zelfs niet op de grote projectieschermen te zien.  

‘Nightcall’ was, ook al vrij voorspelbaar,  het laatste nummer van de set en toen was het na nog geen uur afgelopen. Kavinsky kwam een paar keer handjes schudden, maar toen hij definitief in de coulissen verdween klonk er behoorlijk wat boegeroep in de uitverkochte AB. Teleurgesteld omdat het optreden zo kort was of omdat ze er net als wij meer van hadden verwacht? Allebei mogelijk.

 

“Dit was nog minder dan niks!” brieste een francofone landgenote bij de uitgang. Zover zouden wij niet willen gaan. Leuk om een keertje gezien te hebben, maar een tweede keer hoeft voor ons niet. Dan zetten we liever Outrun nog eens op.

02:05 Gepost door Portishoofd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.