09-02-14

Young Fathers - Dead

Young Fathers - Dead pic.jpg

Young Fathers kon je niet terugvinden in BBC’s sound Of 2014-lijst. Bijzonder vreemd. Wat de Schotten op debuutalbum Dead brengen is nochtans veel spannender en scherper dan de muziek van het gros van de genomineerden. Strikt genomen is het niet het eerste album van het drietal uit Edinburgh. Ze brachten eerder al Tape One en Tape Two uit, maar dat waren mixtapes, dus die tellen we gemakshalve even niet mee. Daarop lieten ze al wat van hun kunnen horen, maar dit is toch ‘next level’ spul.

Dat Kayus Bankole (woonde afwisselend in Edinburgh en Nigeria) en Alloysious Massaquoi (werd geboren in Liberia) meerdere roots hebben sijpelt door in het rijke totaalgeluid van Young Fathers. Niet dat je dit kan omschrijven als zogenaamde wereldmuziek, verre van, maar bepaalde elementen wijzen wel op minder westerse invloeden. We horen af en toe ebbenhouten samenzang en de songs leunen erg op strakke ritmes, zowel afkomstig van tribale drums (‘Low’) als handclaps (‘War’) en vingergeknip. Ook in de lyrics wordt er af en toe naar o.a. Liberia verwezen.

De groep maakt naar eigen zeggen ‘psychedelische hip hop’.  2Pac or Jay Z,  it definitely ain’t. Zoek het eerder off centre, richting Shabazz Palaces, Das Racist en andere futuristische hip hopbands. Dezelfde tegendraadse ritmiek, kritische lyrics en vermolmde soundscapes.

Maar om eerlijk te zijn zouden wij ze niet onder de noemer hip hop onder brengen. Er zit minstens evenveel experimentele pop en rock in. ‘Just Another Bullet’ – stonede groove, als een dronken mug om je hoofd zwevende synthbas - is vroege Massive Attack. Ook ‘Mmmh Mmmh’ had uit de koker van 3D kunnen komen. En in ‘Hangman’ (die aanstormende trein!) lijkt het of Tricky dreigend “Time to meet your maker” in je oor fluistert.

‘Get Up’ hoorde U terecht al meermaals voorbij zwalpen in Select, en terecht. Meezingbare melodie, logge elektronica op de achtergrond, aanstekelijk als de builenpest. Wij dachten even dat het de nieuwe van TV On The Radio was. Niet alleen omdat ze experimentele pop maken, maar ook omdat de stem van één de groepsleden vaagweg wat aan TV-zanger Tunde Adebimpe herinnerde. In ieder geval geen slechte referentie.

Ondanks die Afrikaanse roots klinken sommige tracks very British indeed. ‘Am I Not Your Boy’ bijvoorbeeld, hun idee van een r&b-song, kan door radio-dj’s perfect gedraaid worden na ‘Dry your Eyes’ van wijlen The Streets. En dan is er natuurlijk ook nog dat vette Schotse accent in veel nummers.

 

Een meesterwerk is Dead niet, daarvoor zijn niet alle songs even sterk, maar deze Young Fathers hebben een knappe plaat op de wereld gezet en mogen met gepaste trots hun kersverse boreling de wereld laten veroveren.

 

14:27 Gepost door Portishoofd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.