11-08-14

Kenji Minogue - De Groetjes

kenji 12.jpg

Raar maar waar : tijdens een gesprek op een verjaardagsdrink bleek dat alle aanwezige mannen gek waren van Kenji Minogue en dat alle vrouwen er geen hol aan vonden. Maken de West-Vlaamse harpijen dan testosterongedreven muziek, enkel geschikt voor mannenoren? Dat nu ook weer niet. Volgens ons verenigen ze in hun nummers en podiumgedrag het beste van Mars en Venus.

Eerder mannelijk : hun energieke optredens en over-the-top outfits, de vervormde stem van Conny Komen, het zich geen lap aantrekken van wat anderen van hun uiterlijk vinden en de wijze waarop ze zeer veel nonsens debiteren met een no-nonsense attitude. Niet voor niets dachten we eerst dat Kenji Minogue een nieuw project was van Hugo Matthysen. Een soort op hol geslagen Hormonia met 2 gestoorde dames die de zelfkant van de maatschappij verbeelden in tegenstelling tot het meer poshy milieu waarin de bescheten typetjes uit Hormonia ronddwaalden.

Aan de vrouwelijke zijde : de aandacht voor het vestimentaire (al zou zelfs Walter Van Beirendonck vinden dat hun pakjes pikken aan de ogen) en de onderwerpen van de liedjes, zoals blijkt na beluistering van hun debuut De Groetjes. De teksten gaan bijvoorbeeld over een verse coupe laten knippen bij de kapper (‘Tippn’) of opdringerige kerels in clubs (‘Naam Familienaam’). Conny Komen (Sarah Vandeursen) en Fanny Willen (Emilie De Roo) vormen daarmee de vrouwelijke antipode van Clement Peerens (die veeleer over boormachines, embrayages en asbakken zingt), maar qua humorgehalte komen ze wel aardig in de buurt. Gecombineerd met catchy elektromuziek vormen al deze elementen een aanstekelijk brouwsel dat mannen en vrouwen -zowel hetero als homo- uit hun dak laat gaan tijdens hun van de pot gerukte performances.

De Groetjes klinkt je onmiddellijk vertrouwd in de oren. Dat komt natuurlijk omdat de meeste songs al online te beluisteren waren en op Studio Brussel werden platgedraaid voor er sprake was van deze fysieke release. Hierdoor lijkt het alsof je naar een compilatie- of greatest hits-album luistert. Zes van de elf albumtracks konden we al uit het blote hoofd meeblèren : ‘Gazastrook’, ‘Naam Familienaam’ (het nummer waar de Kenji-saga mee begon), ‘Nomnom’, het metaluitstapje ‘Min Oeders’ en onze persoonlijke favorieten ‘Danny’ en ‘Alwadamehetten’.

De nieuwe single werd ‘Veranda’. Moesten we de eerste keer mee lachen, maar na enkele luisterbeurten werkt de “k Zit in de veranda!”-catchphrase niet meer en blijft er enkel een gimmick en een lekkere funky baslijn over. Nee, dan ware ‘Stinky Winky’ een beter singlekeuze geweest. Zwoele zang van Conny, zompige eightiessynths en lyrics over een thematiek die we zeer herkenbaar vinden, namelijk de ergernis over mensen met een penetrante lijfgeur. Ook het lome en duistere ‘Akkemzie’ is top en doet ons enigszins aan ‘Steam Machine’ van Daft Punk denken. ‘Tippn’ en ‘Assantzelde’ vinden we meer van ’t zelfde, maar dan iets minder goed.

 

Alles bij mekaar een strakke en amusante plaat van een band die de hype wel zal overleven. Wat ons betreft mogen Fanny Willen, Conny Komen en Mista Pig zich na de festivalzomer onmiddellijk aan de opvolger zetten. De groetjes!




21:51 Gepost door Portishoofd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.